Bart Huybrechts

TurnhoutNew York City Marathon 2014

44jaar

Waarom vond je het belangrijk je in te zetten voor dit specifieke goede doel?

Vooral de combinatie om via een niet te onderschatten sportieve uitdaging ook iets te kunnen doen voor mensen die niet hetzelfde geluk hebben als jezelf. Een toerke lopen helpt me om de dagdagelijkse beslommeringen en bijhorende stress te kanaliseren. Ik mag er niet aan denken dat ik dat op een dag niet meer zou kunnen. Na 2 deelnames is het duidelijk dat deelnemen aan Run To Walk Again verder gaat dan alleen het sportieve. Het is een echt teambuilding-event waarbij de nodige voorbereiding, organisatie, tactiek, budgetwerving en andere zaken om de hoek komen kijken. Waar aanvankelijk Happy 2 C een samenraapsel was van individuele sporters verbonden rond de 3 initiatiefnemers, zijn we intussen geëvolueerd tot een hecht team dat elkaar ook buiten Happy 2 C weet te vinden.

Als mede-kapitein van het team heb ik ook de mensen achter de VZW To Walk Again wat beter leren kennen. Deze mensen werken vanuit een zeer krachtige overtuiging en met een onbegrensd enthousiasme in samenwerking met de wetenschap aan zeer revolutionaire ontwikkelingen voor mensen met dwarslaesie.

Waarom vind je het zelf belangrijk om te sporten, waarvoor doe je het?

Ik vind sporten belangrijk om verschillende redenen, met name:

  1. fit en gezond te blijven, in reactie op m’n zittend beroep

  2. te ontspannen & hoofd leeg te maken

  3. stressbestendigheid & alertheid te verbeteren

Hoelang ben je al sportief, was er iets specifiek waardoor je bent gaan sporten?

Sinds m’n vijfde levensjaar ben ik steeds vrij actief geweest op sportief vlak. Zo heb ik 25 jaar lang redelijk intensief gevoetbald. Daarnaast waren voor mij de turnlessen het hoogtepunt van de wekelijkse lessenrooster.

Pas nadat ik gestopt ben met voetballen, heb ik me een eerste maal ingeschreven voor de 20km door Brussel. Hierdoor kreeg ik de smaak van het lopen meer en meer te pakken en volgden nog verschillende korte wedstrijden & halve marathons. Om dan in 2005 een eerste maal de uitdaging van de klassieke marathon aan te gaan. De laatste jaren is het vooral zaak om m’n sportieve doelen te rijmen met de professionele activiteiten.

Wat vind je zelf je grootste of meest belangrijke sportieve prestatie tot nu toe?

Marathon New York 2014. Zonder enige twijfel!!

Door blessures in de voorbereiding had ik net iets te weinig kunnen trainen hiervoor. En ook die ene zondag begin november is het weer guur en grauw, met slechts enkele graden boven nul en buldert er een ijzige en strakke wind op Staten Island. De taferelen bij de eerste km na de start op de Verrezano Narrows Bridge zijn apocalyptisch. Bij momenten worden we plots 3 à 4 meter opzij geblazen. Daarna volgen bijna 30km met wind op kop door de straten van Brooklyn, Queens en de Bronx. Pas wanneer we richting de finish in Central Park – Manhatten draaien, krijgen we de wind in de rug, schijnt de zon opeens volle bak en staan er honderd duizenden supporters te joelen en tieren. Alle twijfels van aan de start: Ben ik wel genoeg getraind? Gaat m’n kuit het wel houden tot aan de finish? Zal die korte broek niet te koud zijn? … maken plaats voor een zalig gevoel van voldoening. Op enkele meters voor de finish geeft de klok dan ook nog eens een eindtijd aan waar ik in de verste verte niet van had durven dromen. Een cocktail van gevoelens: opluchting, trots, vermoeidheid, … stuwen me in een roes over de finishlijn!

New York! New York!

If you can make it there,

You’ll make it anywhere.

It’s up to you, New York, New York.

Wat is je top vijf van loop of sportmuziek waarop je sport?

Ik loop nooit met muziek. Ik gebruik het lopen om mn hoofd leeg te maken (voor zover dat dat nog leger kan uiteraard 😉 ) en dan vind ik muziek hierbij storend. Ik kan meer genieten van de geluiden van tjilpende vogels, neerpletsende regen of ruisende wind in m’n oren ipv opzwepende beats!